DYSKUSYJNE PIĄTKI W EVEREST

Piątek, wieczór. Przed nami weekend… Wszystkie obowiązki skończone.. Można odetchnąć… Co wtedy robimy? Zapewne sporo z nas sięga po ulubioną książkę lub… po kolejny odcinek ulubionego serialu:) Jedno jest pewne: każdego z nas po seansie czy lekturze nachodzą ciekawe refleksje…

Ale czy może nam się do czegoś to przydać i czy inni myślą podobnie? Stąd narodził się pomysł Piątkowych Wieczorów Dyskusyjnych.

Piątkowe Wieczory Dyskusyjne w Everest to hasło, pod którym kryją się dwa cykle spotkań: Serialowy i Naukowy Klub Dyskusyjny odbywające się naprzemiennie co 2 tygodnie. Lokal WASZA to miejsce na mapie Warszawy, gdzie o  godz. 17:00 w piątki spotykamy się, by przyjrzeć się bliżej serialowym scenom, które stają się tematem naszych dyskusji lub poznać, posłuchać i podyskutować z gościem, który tego dnia zaprasza nas do swojego świata nauki. Najważniejsze, aby z naszych warsztato-dyskusji, każdy wychodził z głową pełną pomysłów i inspiracji!

Na spotkaniach Serialowego Klubu Dyskusyjnego bierzemy pod lupę Wasze ulubione seriale: “Mr Robot”, “Stranger Things”, “Friends”, “13 powodów”, “Riverdale” i inne, które poruszają ważne, codzienne tematy. Często ich fabuła ukazuje wartości i pewne postawy życiowe, a ich bohaterowie przeżywają trudności, troski, miłości, w lepszy lub gorszy sposób radzą sobie w relacjach z innymi, są bardziej lub mniej “przystosowani do życia”. Być może na swojej drodze spotkaliście Sama z “Atypowego”, który zmagał się z przezwyciężeniem strachu przed otoczeniem lub doświadczyliście siły przyjaźni jaka występuje u dzieciaków ze “Stranger Things”? Spotkania są zatem świetną okazją, by spojrzeć na otoczenie przez pryzmat kamery, z dystansem podejść do dyskusji i refleksji nad tym, co dzieje się wokół nas i w naszym świecie. Na spotkaniach SKD rozmawiamy o odczuciach, dzielimy się swoimi spostrzeżeniami i wyciągamy z nich wnioski, które mogą nam się przydać, gdy sami będziemy musieli zmierzyć się z podobnymi sytuacjami.

A zatem, zamiast siedzieć przed ekranem i bezmyślnie przełączać kolejne odcinki, wpadnij do nas, podziel się swoją opinią podczas dyskusji i wróć do domu z zupełnie innym spojrzeniem na seriale i życie! Poza tym spotkasz się z rówieśnikami - poznasz nowych ludzi, najesz się popcornu, a to wszystko w zabawnej i interesującej atmosferze w samym sercu Starego Miasta! :)

Drugi z cykli spotkań, czyli Naukowy Klub Dyskusyjny to spojrzenie na różne dziedziny nauki oczami specjalistów, pasjonatów. W trakcie spotkań doświadczamy tego, co kryje się pod takimi hasłami jak np. architektura, fotografia, podróże, wynalazki, programowanie, roboty, matematyka, elektronika, geografia i wiele innych. Zapraszamy każdego, kto już “zjadł pierwsze zęby” na jakimś temacie, kto wkręcił się przez książki lub artykuły z internetu oraz tych, którzy nie wiedzą czy to akurat jest dla nich lub nie wiedzą z czym taka praca się wiąże. W każdym razie, jak to podczas dyskusji bywa, im więcej osób z różnymi poglądami, tym lepiej! Na spotkania zapraszamy jednego gościa - specjalistę, za każdym razem z innej gałęzi nauki. Poza swoim krótkim wykładem i praktycznymi ćwiczeniami, prowadzi on panel dyskusyjny, w trakcie którego odpowiada na Wasze pytania. Jest to niepowtarzalna okazja do zebrania informacji na wszystkie interesujące Was kwestie oraz ciekawostki, które być może zainspirują Was do własnych działań naukowych, a może nawet pomogą Wam wyznaczyć swoją ścieżkę edukacyjną.

Na piątkowych spotkaniach z Everestem jedno jest pewne - zawsze z nich wyjdziecie objedzeni popcornem, otwartą głową, cennymi wskazówkami, a przede wszystkim zainspirowani i zmotywowani do dalszych działań :)

ZAPRASZAMY !

ĆWICZENIE Z MNEMOTECHNIK - JAK ZROBIĆ SWOJE FISZKI?

Jako że wiele klas, z którymi mieliśmy przyjemność prowadzić zajęcia, były klasami dwujęzycznymi, to często pojawiało się pytanie o naukę słówek, czy zdań w językach obcych. Jedną z metod, którą my polecamy, jest metoda kartoteki auto-dydaktycznej, czyli fiszek (wg S. Leitnera). Można ją stosować do nauki języków, niezrozumiałych pojęć, czy każdej formy treści, której musimy się uczyć bez konieczności rozumienia jej. Budowa własnej kartoteki nie jest wcale trudna, dlatego poniżej przedstawiamy Wam jak we własnym zakresie zrobić swoją w domu:

  1. Do stworzenia fiszek będą nam potrzebne sztywne kartki, na których będziemy zapisywać ważne dla nas informacje. Optymalny wymiar możemy uzyskać składając kartkę papieru a4 na pół 3 razy, czyli format A7 (zdj. nr 1).

  2. Kartoteka powinna mieć kształt pudełka z przegródkami o wymiarach ok. 30 cm i szerokości 11 cm. Całą długość dzielimy na 5 komór, z czego 1. komora ma dł. 1 cm, 2. komora - 2 cm, 3. komora - 5 cm, 4 komora - 8 cm, 5 komora - 14 cm (zdj. nr 2).

  3. Mając gotową kartotekę oraz fiszki możemy zacząć przyswajanie wiedzy! Na karteczkach zapisujemy po jednej stronie słówka niezrozumiałe (lub całe zdania),          a na drugiej ich opis lub tłumaczenie (zdj. nr 3).

  4. Na początku naszej nauki wkładamy karteczki do komory 1 . Jeśli bez problemu radzimy sobie ze słówkami z pierwszej komory, to przekładamy karteczki do następnej większej (komora 2.). Jeśli i tym razem nie mamy problemu z przypomnieniem sobie słówek z komory 2., to znów przekładamy kartki do kolejnej komory 3., i tak postępujemy z każdą komorą aż do ostatniej (równocześnie można zacząć kolejną partię fiszek od komory 1.).

  5. Jeśli jednak zdarzy się, że w nie będziesz w stanie przypomnieć sobie słówka, to niestety, ale karteczka z danym sformułowaniem wraca zawsze do komory 1. na tył kolejki.

  6. Gotowe! Kluczem niezapominania jest powtarzanie, dlatego starajcie się powtarzać słówka regularnie, ale bez zbędnego stresu - słówka i tak szybko zapadną Wam w pamięć

NASZA DZIAŁALNOŚĆ W SZKOŁACH - WARSZTATY Z MNEMOTECHNIK

Znacie nas z tego, że pracujemy indywidualnie, nie wiecie jednak, że prowadzimy też bezpłatne warsztaty grupowe w szkołach podstawowych na terenie całej Warszawy. Ich tematyka jest ściśle związana z zagadnieniami, które pojawiają się w naszej pracy: sposoby radzenia sobie ze stresem, efektywne uczenie się czy motywacja.

W zeszłym tygodniu odwiedziliśmy jedną z pobliskich szkół podstawowych SP nr 373 im I. Paderewskiego, a z uwagi na to, że zbliżają się egzaminy końcowe tematem warsztatów, które tam przeprowadziliśmy, były mnemotechniki - techniki efektywnego uczenia się. Wzięli w nich udział uczniowie klas 8 oraz III klas gimnazjalnych. W trakcie dwugodzinnych warsztatów poruszaliśmy kwestię tego, w jaki sposób się uczymy oraz jak w tym czasie pracuje nasz mózg. Proponowana przez nas technika burzy mózgów, czerpanie z własnych doświadczeń, udzielanie wskazówek i informacji, które mogą być pomocne, zostały przyjęte przez młodzież z dużym zainteresowaniem. Uczniowie pracując cyklem Kolba, czyli nauką poprzez doświadczenie, refleksję, wiedzę (teoria) i zastosowanie mogli odpowiedzieć sobie na pytania: “Po co się uczę?”, “Jak to robię?”, “Do czego ta nauka jest mi potrzebna?” “Co było dobre, a co można poprawić i robić jeszcze lepiej?” Dzięki temu dostrzegli korzyści z uczenia się i mieli większą motywację do poznania teorii. Uczniowie chętnie brali udział w warsztatach i aktywnie tworzyli je razem z nami. Częste pytania i wątpliwości były przejawem ich ciekawości, przez co zajęcia przeobrażały się  kreatywne i konstruktywne dyskusje.

W drugiej części warsztatów skorzystaliśmy z twórczego potencjału młodzieży i pokazaliśmy im, jak mogą go wykorzystać w praktyce. Tworzenie własnych notatek do zapamiętywania niezrozumiałych, dużych partii materiału, stosowanie mapy myśli, kreatywne przypominanie sobie dat, wzorów i liczb często wywoływały wśród uczniów ekscytację. Zadania te przemieniały się w konkursy na coraz to ciekawsze i bardziej oryginalne rozwiązania. Wielokrotnie na naszych twarzach gościły uśmiechy, ponieważ czuliśmy, że uczniowie rozumieją sens naszych zajęć i dostrzegają  ich przydatność podczas nauki, z którą nie zawsze jest im po drodze.

KIM JEST KONSULTANT?

Opowiedzieliśmy Wam trochę o naszej idei i założeniach, znacie profil naszych podopiecznych...kim są z kolei “Konsultanci Edukacji Spersonalizowanej”? Na czym polega ich współpraca z podopiecznymi?

Konsultant obok bycia specjalistą w swoim obszarze zawodowym, jest przede wszystkim specjalistą od uruchamiania zasobów nastolatka. Spotkania z konsultantem odbywają się na Saskiej Kępie średnio raz w miesiącu. Na podstawie osobistych celów powstaje spersonalizowana ścieżka edukacyjno/rozwojowa na bieżąco wspierana oraz modyfikowana. Konsultant jest nastawiony na wspólne odkrywanie oraz realizację wizji przyszłości podopiecznego. Wspiera proces uczenia się, pomaga najpierw odnaleźć, a następnie zmaksymalizować potencjał i doskonalić umiejętności. Zachęca do inspirujących lektur, jest towarzyszem dyskusji, stymuluje do autorozwoju. Zadając odpowiednie pytania umożliwia podopiecznemu zwiększać samoświadomość, skłania go do refleksji, uczy analizować i samodzielnie rozwiązywać problemy. Dba o rozwój i komfort emocjonalny, już sam indywidualny kontakt z konsultantem jest dla podopiecznego rozwojowy, uczy budowania zdrowej relacji. Dzięki wysoko rozwiniętym kompetencjom interpersonalnym konsultant potrafi stworzyć z podopiecznym relację partnerską dając mu wolność wypowiedzi, interpretacji, opinii. Jest w pełnym porozumieniu i zgodzie z podopiecznym. Konsultant edukacji spersonalizowanej nie jest zatem nauczycielem, ani korepetytorem (bliżej mu do wychowawcy). Jest osobą, która pośredniczy pomiędzy podopiecznym a mentorami, ale o nich następnym razem :-)

A.W

OPTYMALNY MOMENT

Okres wczesnego dorastania (nazywany także wczesną adolescencją) to dla młodego człowieka czas zmian i nowości w stosunkach z samym sobą oraz z otaczającym go światem. Dzieje się to za sprawą procesów zachodzących w jego organizmie oraz psychice. Nie jest to łatwy okres życiowy dla nastolatków. Z jednej strony rozpoczyna się okres pokwitania, co doprowadza do zmian przede wszystkim biologicznych, z drugiej powoli pojawia się myślenie przyczynowo-skutkowe oraz abstrakcyjne, które daje nowe możliwości poznawania świata i samego siebie. Wszystko to niesie ze sobą skutki, które odbijają się na psychice, zachowaniach i późniejszych wyborach nastolatków.

Na drodze nastolatka pojawia się wiele pytań i decyzji, które musi podjąć. Choć bardzo chciałby podejmować je samodzielnie - wciąż w wielu kwestiach jest uzależniony od pomocy rodziców - czy przy wyborze odpowiedniej szkoły, zajęć dodatkowych, obozów wakacyjnych, lub po prostu przy wybieraniu sklepu odzieżowego. Wewnętrzny konflikt pomiędzy "chcieć" a móc" sprawia, że taki młody, aktywnie już myślący człowiek znajduje się wielokrotnie w rozterce, co może powodować bunt i krytykę. Całej sprawy nie ułatwia również fakt, że intensywne zmiany hormonalne wpływają na rozchwianie emocjonalne przez co łatwo dać ponieść się emocjom.

Jednak nic nie dzieje się bez przyczyny - pierwszy etap dorastania jest jednym z trudniejszych w procesie całego naszego rozwoju. Właśnie w tym wieku zaczynają się poszukiwania własnej tożsamości, myślenie o przyszłości, również zaczynają kształtować się własne opinie o świecie - doświadczenia, których doznajemy pierwszy raz, zapadną nam na długo w pamięć i ukształtują nasz stosunek do otoczenia. A wszystko to dzięki ciekawości i silnej chęci eksploracji świata, które są dominującymi w tym wieku potrzebami. Poszukiwanie tego, co ekscytujące i nowe, jest w pewnym sensie próbą określenia samego siebie i swojej roli w życiu społecznym. Świeże myślenie nastolatków jest źródłem ogromnych pokładów twórczości, nieszablonowych rozwiązań i kreatywnych pytań, lecz nierzadko spotyka się to z krytykującą, dojrzałą rzeczywistością reprezentowaną przez dorosłych - co może być powodem do konfliktów  i kryzysów emocjonalnych.

W Everest chcemy przede wszystkim wspierać indywidualizm młodych ludzi, by w pełni i mądrze mogli wykorzystywać drzemiący w nich potencjał. W naszej pracy zależy nam na skierowaniu tej ciekawości i chęci poznawania świata w kierunkach, które pomogą im w odnalezieniu samych siebie. Zainteresowanie, które okazują wszystkiemu, co nieznane, jest najlepszym napędem do działania. To czy dobrze spożytkujemy ich zaangażowanie, w przyszłości może zaowocować pasją, chęcią rozwijania się i uniknięciem niepotrzebnych konfliktów czy kryzysów. Kwestionowanie, wątpliwości i pytania podopiecznych wykorzystujemy w naszych konsultacjach do poszerzania ich horyzontów, rozwijania zdolności i zaangażowania w możliwości, które daje nam świat. Poprzez eksperymentowanie i sprawdzanie, w czym jest się dobrym, lub w tym, co sprawia, że czujemy się lepiej, zaspokajamy naturalne potrzeby poznawania i eksplorowania świata. Dodatkowo pomagamy wybrać młodym ludziom kierunek, którym będą mogli kroczyć w przyszłość pewnie i z odpowiednim wsparciem, gdyż kształtowanie swojej tożsamości to tak naprawdę pierwszy krok w dorosłość!

F.S.

PO KOLEI...

Proces edukacji spersonalizowanej dzielimy na kilka etapów.

Poznajmy się

Na wstępie rozmowa zapoznawcza. Zainteresowaną osobę wraz z rodzicem zapraszamy na krótkie, 30minutowe spotkanie. Młoda osoba wraz z konsultantem spędzają czas na luźnej rozmowie zapoznawczej i aktywności pobudzającej do samopoznania. Rodzic z kolei zostaje wprowadzony w szczegóły procesu. Zależy nam na tym, aby nastolatek podjął decyzję o przystąpieniu do programu edukacji spersonalizowanej samodzielnie, bazując na próbce tego co realnie będzie działo się w trakcie procesu edukacyjnego. Oba spotkania odbywają się zatem w zaciszu dwóch osobnych, ale sąsiadujących ze sobą pracowni. Po zakończeniu spotkania zapoznawczego dajemy Państwu czas do namysłu po czym kontaktujemy się w ustalonym wspólnie dniu.

No to zaczynamy!

OK. mamy Waszą pozytywną decyzję… :) Teraz czas na zaaranżowanie spotkania z naszą psycholog Pauliną. Ten etap pozwala nam wstępnie ustalić kierunek dalszej pracy pod kątem predyspozycji czy preferencji podopiecznego.

Poszukiwanie

Po spotkaniach wstępnych przychodzi moment na realną pracę nastolatka z dopasowanym do niego konsultantem edukacji spersonalizowanej. Już podczas pierwszego kontaktu tworzą się zalążki relacji, na której w dużej mierze opierać się będzie efektywność współpracy tej dwójki. Częstotliwość spotkań zostaje ustalona indywidualnie. W pierwszej fazie próbujemy...różnych dziedzin i dyscyplin, sprawdzamy w czym podopieczny czuje się dobrze, na jakich płaszczyznach mógłby szeroko rozwinąć skrzydła. Mocne strony zostają uwypuklone, podopieczny wypracowuje w sobie również narzędzia pozwalające na radzenie sobie z trudnościami i przezwyciężenie ich.

Moja ścieżka edukacyjna

Podopieczny jest na właściwej ścieżce edukacyjnej. Stałe zajęcia dodatkowe są sprecyzowane - ich zestaw kształci podopiecznego kompleksowo w danym kierunku. W procesie rozwija się dwutorowo ponieważ podczas zajęć dodatkowych nabywa umiejętności twardych, ściśle związanych z indywidualnymi predyspozycjami, a podczas spotkań z konsultantem szlifuje swoje kompetencje osobiste tzw. miękkie. Konsultant służy pomocą w uporządkowaniu tygodniowego grafiku, dba o bezkolizyjność zajęć, ich logistykę, weryfikuje rzetelność zajęć dodatkowych…w końcu całościowo “ogarniamy edukację pozaszkolną” :)

A.W.

JAK PRACUJEMY? cz. 2

Jedną z metod, z których czerpiemy jest coaching. Warto odpowiedzieć na pytanie czym tak naprawdę jest, ponieważ mitów na temat tej formy rozwoju osobistego jest wiele. Nierzadko słyszymy w mediach o trenerach rozwoju osobistego, mówcach motywacyjnych i równie nierzadko nazywamy ich coachami. Bardzo błędnie! Coach, trener czy mówca nie są pojęciami tożsamymi. Trener przede wszystkim przekazuje wiedzę, szkoli, daje wskazówki i rady, czasem modeluje zachowania. Z kolei (dobry) mówca motywacyjny to osoba, która bazuje na wiedzy z zakresu psychologii czy socjologii i przemawiając do szerszego grona np. w trakcie szkolenia firmowego, dociera do naszej motywacji i ją pobudza. Kim zatem jest coach? Skoro nie przekazuje wiedzy, nie przemawia, nie radzi…

Po pierwsze to osobisty, profesjonalny partner, który pomaga zidentyfikować trudności i wyzwania, ustalić cele i zachęcić do podjęcia działań aby osiągnąć lepsze rezultaty.

Dzieje się to za sprawą refleksji i wzrostu samoświadomości. Coaching to sztuka pomagania ludziom w rozwoju bez mówienia im, co mają robić. Ponieważ w coachingu chodzi o to by druga osoba zaczęła myśleć – sama dokonując odkryć i zmian w postrzeganiu swojej rzeczywistości. Najlepiej nadającym się do tego narzędziem są pytania. Umiejętność zadania dobrego pytania w odpowiednim momencie to najcenniejszy zasób coacha.

W jaki sposób wykorzystujemy coaching w pracy z podopiecznymi?

Wiek 12 lat to czas, w którym rozpoczyna się droga nastolatka do samodzielności, to czas kiedy uczy się decydować i radzić sobie samemu.  Na co dzień funkcjonuje w szkole, w środowisku domowym i wokół niego. Mama, tata, siostra, brat, przyjaciel, nieprzyjaciel, nauczyciel, trener, pies ….  Każdego dnia pojawiają się wymagania dnia codziennego. Młody człowiek powinien mieć w swoim życiu przestrzeń dla siebie - realizację swoich potrzeb, na przyjrzenie się problemom i chwile refleksji nad tym co się wokół niego dzieje.  W pracy z podopiecznymi używamy pytań sięgających sedna, czyli takich które odkrywają informacje potrzebne do uzyskania optyma efektu. Konsultant skoncentrowany na podopiecznym zadaje pytania, które odzwierciedlają aktywne słuchanie oraz rozumienie punktu widzenia podopiecznego. Pytania te pobudzają odkrywanie, głębsze/dogłębne zrozumienie, zobowiązanie lub działanie, które stanowi wyzwanie dla podopiecznego. Taka praca to droga do większej przejrzystości, odkrywania nowych możliwości, nowych wniosków oraz nauki. Konsultant przybliża młodego człowieka do jego pragnień, nie oceniając i nie skupiając się na przeszłości. Takim działaniem pomagamy mu w umacnianiu jego poczucia własnej wartości i uczymy odpowiedzialności.

A tu pytania, które każdy z nas może sobie wziąć i zadać w odpowiednim dla siebie momencie, oddając się wewnętrznej refleksji:

  • “O czym rozmyślasz w tym tygodniu. Co zajmuje twoją uwagę?”

  • “Gdybyś mógł zrzucić z siebie jeden ciężar, co by to było?”

  • “Co chcesz mieć zamiast tego?”

  • “Po czym poznasz, że osiągnąłeś swój cel?”

    K.M.