Promocyjny pakiet startowy 5 spotkań -> diagnoza predyspozycji i uzdolnień + 2 konsultacje!
Odbierz teraz!

Dowiedz się więcej!

MOTYWACJA

Skąd czerpać motywację? Czym ona właściwie jest? Jak obudzić ją w dziecku? Na te oraz wiele innych ważnych pytań staramy się odpowiedzieć w trwającym aktualnie cyklu everestowych newsletterów. Po co to robimy? – ponieważ dzięki naszym doświadczeniom w Everest wiemy jak wspierać nastolatków i chętnie dzielimy się tą wiedzą w trudnych dla nas wszystkich czasach ograniczeń wynikających z epidemii.

Stworzenie krótkiej i zwięzłej definicji “motywacji” nie jest łatwym zadaniem, jednakże większość z nas potrafi sprawnie podać przykłady obrazujące jej brak w naszym życiu bądź przeciwnie – jej działanie. Korzystając z wielu – czasem skrajnie różnych – definicji motywacji, możemy przyjąć, że jest ona wypadkową podejmowanych i ukierunkowanych aktywności, stopniem zaangażowania w nie oraz zdolnością do ich podtrzymania. 

Gdy pracujemy z nastolatkami nad ich motywacją do nauki, często pytamy ich o to skąd ją czerpią. Wśród odpowiedzi najczęściej padają następujące: oceny, presja rodziców, wysoki poziom kształcenia w szkole, porównywanie się z rodzeństwem bądź rówieśnikami, “konieczność” dostania się do określonej, wybranej szkoły. Wszystkie z powyżej wymienionych czynników pochodzą z zewnątrz – to dobrze, ponieważ od czegoś musimy zacząć ale jesteśmy dopiero w połowie drogi – naszym zadaniem jest obudzenie w młodym człowieku motywacji wewnętrznej. Dlaczego? Ponieważ motywacja zewnętrzna często jest nacechowana również potrzebą unikania, np złości i rozczarowania rodziców, złości na samego siebie, złych ocen, wyśmiania przez rówieśników itd. 

Z relacji naszych Podopiecznych wynika, że nauka staje się o wiele przyjemniejsza gdy uczymy się dla samych siebie, jeśli towarzyszy nam satysfakcja z podejmowanych aktywności i obserwacji osiąganych postępów. O wiele przyjemniej jest gdy uczymy się, ponieważ postawiliśmy przed sobą jakiś krótkoterminowy bądź długoterminowy (i rozbity na mniejsze “podcele”) CEL. Okazuje się, że nauka jest bardziej efektywna jeśli jesteśmy sobie w stanie odpowiedzieć na pytanie “po co?”. Warto tutaj wrócić do opisywanego w poście Planowanie modelu SMART.

Trudno obudzić w kimś motywację, czyli chęć do podjęcia jakiejś aktywności, jeśli towarzyszy mu dużo zrozumiałego oporu i niechęci do narzuconych i niezrozumiałych wymagań dorosłych. 

Aktualny czas jest wspaniałą okazją by nadrobić zaległości – porozmawiać z dzieckiem o jego marzeniach edukacyjnych, oczekiwaniach, o tym do czego chciałoby dążyć oraz czy potrzebuje w tym wsparcia – jeśli tak, porozmawiajcie o tym jakiego rodzaju mogłoby to być wsparcie, czy jesteście w stanie mu go samodzielnie udzielić. Jeśli dotychczas patrzyliśmy na dziecko jako pozbawione motywacji i poczucia odpowiedzialności za swoją przyszłość, może warto z nim o tym porozmawiać i podzielić się tą odpowiedzialnością. 

Podzielenie się z dzieckiem odpowiedzialnością za jego proces uczenia się bywa czasami niespodziewanie trudnym zadaniem – tutaj znajdziecie pomocne narzędzie, które warto podsunąć po rozmowie naszemu nastolatkowi – by mógł zamienić “muszę” “na chcę!”.